فخرالسادات محتشمی پور
هوالمعشوق
سلام یار دربندم
سال ها و ماه ها و روزها و ساعت ها و دقیقه ها و لحظه ها گذشت و بددلان هنوز ساده لوحانه تو را در بند ستم خویش می پندارند در حالی که این تنها جسم نازنین توست که به بند کشیده شده اما روحت در این سال ها مجالی فراخ تر برای جولان یافته است.
بیش از سه سال و سه ماه است که گزمه های سینه از قلب تهی تو را به حصری ناجوانمردانه مبتلا کرده اند که نه تنها از جمع خانواده دور بلکه از مصاحبت یاران دربندت نیز محروم باشی باشد که بدین سان دل های پرکینه و بیمار اندکی تشفی یابند!
