به پیش اهل جهان محترم بود آنکس // که داشت از دل و جان احترام آزادی



یکشنبه، آبان ۲۳، ۱۳۸۹

پایان حبس خانگی آنگ سان سوچی بعد از ۲۱ سال
با اجرای فرمان آزادی آنگ‌سان سوچی، رهبر مخالفان دولت میانمار و برچیده شدن ایستگاه‌های پلیس در اطراف خانه وی، دوران حبس خانگی این برنده جایزه صلح نوبل سرانجام سپری شد و صدها نفر از حامیان خانم سوچی، وی را در مقابل درب منزلش مشاهده کردند.
به گزارش خبرگزاری‌ رویترز، نیروهای پلیس که در مدت هفت ساله حبس خانگی در مقابل منزل خانم سوچی مستقر بودند، این محل را ترک کرده‌اند و یک شاهد عینی نیز به این خبرگزاری گفته است که در حال حاضر وکیل و پزشک خانم سوچی نیز در منزل وی حضور دارند.
همچنین آسوشیتدپرس می‌نویسد که به دنبال صدور فرمان آزادی خانم سوچی که در ۲۱ سال گذشته بیش از ۱۵ سال را در حبس خانگی به سر برده است، حصار محوطه اطراف منزل وی برداشته شده است و در حال حاضر حدود هزار نفر از حامیان خانم سوچی که از روز جمعه آزادی وی را انتظار می‌کشند، به سمت منزل وی در حرکت هستند.
حامیان آنگ‌سان سوچی، رهبر حزب «اتحاد ملی برای دموکراسی» که به دلیل تحریم انتخابات پارلمانی اخیر میانمار از سوی دولت نظامی میانمار منحل اعلام شده است، از روز جمعه آزادی خانم سوچی را انتظار می‌کشند. حبس خانم سوچی به طور قانونی مدت روز شنبه به پایان می‌رسید.
نخستین انتخابات پارلمانی میانمار پس از بیست سال که در ۱۶ آبان‌ماه، برگزار شد؛ به دلیل ممنوعیت خانم سوچی از اعلام نامزدی در آن از سوی حزب وی و برخی دیگر از احزاب مخالف تحریم شد که این تحریم انحلال حزب خانم سوچی را به همراه داشت.
آسوشیتد پرس گزارش کرده است که در حال حاضر فضای یانگون،‌ پایتخت میانمار، امنیتی است و کامیون‌های حامل پلیس ضد شورش در خیابان‌ها و میادین اصلی شهر حضور دارند.
آنگ‌سان سوچی، فرزند آنگ‌سان، ژنرالی که میانمار استقلالش از بریتانیا را مدیون وی است، از سال ۱۹۸۸ به فعلایت‌های دموکراسی‌خواهانه خود را آغاز کرد.
وی که تا سال ۱۹۸۸ بیشتر سال‌های عمرش را خارج از کشور به سر برده بود، در آن سال به منظور پرستاری از مادر بیمارش به میانمار بازگشت که به دنبال ورود وی به میانمار و آغاز تظاهرات گسترده علیه ۲۵ سال حکومت نظامی در این کشور، وی به سرعت به عنوان رهبر مخالفان انتخاب شد و حزب «اتحاد ملی برای دموکراسی» را پایه‌گذاری کرد.
خانم سوچی، در سال ۱۹۸۹ و پیش از برگزاری انتخابات به اتهامات امنیتی به حبس خانگی محکوم شد و این در حالی است که در انتخابات ۱۹۹۰ حزب وی، حزب وی پیروز انتخابات شد، اما حاکمانی نظامی این کشور این نتیجه را به رسمیت نشناختند. وی تا سال ۱۹۹۵ در حبس به سر برد.
دوران دوم حبس خانگی آنگ‌سان سوچی ۶۵ ساله در سال ۲۰۰۳ آغاز شد و در سال ۲۰۰۹ به خاطر رفتن یک شهروند آمریکایی به منزل وی و به گفته دولت «نقض شرایط حبس خانگی»، مدت بازداشتش از سوی دولت حاکم ۱۸ ماه دیگر تمدید شد.
خانم سوچی در سال ۱۹۹۱ و در زمانی که در حبس به سر می‌برد، برنده نوبل صلح شد و آلکساندر اریس، پسر ارشد وی که گفته می‌شود اکنون ساکن ایالات متحده است، به نیابت از مادر، این جایزه را دریافت کرد.
کیم اریس، پسر جوانتر آنگ‌سان سوچی که از ۱۰ سال پیش از این مادر خود را ملاقات نکرده است و ساکن بریتانیا است، در حال حاضر به تایلند آمده است و انتظار دیدار مادرش را می‌کشد.
همسر خانم سوچی، مایکل اریس، فرهیخته بریتانیایی، در سال ۱۹۹۹ در اثر ابتلا به سرطان در گذشت و این در حالی بود که وی از سه سال پیش از آن همسر خود را ملاقات نکرده بود.
در مدت بازداشت، خانم سوچی در مواردی اجازه خروج از کشور و ملاقات خانواده‌اش را داشت، اما نگرانی از عدم امکان بازگشت دوباره به میانمار، موجب شد که وی از میانمار خارج نشود.

منبع:
خبرگزاری حقوق بشر ایران - رهانا